کمیسیون صنعت اتاق ایران در نشستی تخصصی، ضمن بررسی نامه وزارت صنعت، معدن و تجارت درباره تدوین «قانون جامع صنعت»، راهکارهای مقابله با آسیبهای قانون تهلنجی بر صنایع نساجی و لوازم خانگی را بررسی کرد.مقرر شد نظرات تشکلهای تخصصی برای اصلاح قوانین مخل تولید جمعآوری و در نشستی مشترک با وزارت صمت و مجلس بررسی شود.
نشست کارگروه حمایت از تولید ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز با حضور وحید خدرویسی، مدیرکل دفتر پیشگیری از قاچاق کالا و ارز، فاروقی رئیس کمیسیون گمرک، آریا حقیقی رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران و جمعی از نمایندگان تشکلهای صنعتی و تولیدی برگزار شد.
صبح روز سهشنبه بیستوششم خردادماه، جلسه کارشناسی دبیرخانه شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی در محل اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، با حضور نمایندگان دستگاهها و نهادهای دولتی و همچنین نماینده انجمن صنایع نساجی ایران، در ارتباط با موضوع لزوم مدیریت واردات پارچه برگزار شد.
اعضای کمیسیون صنعت اتاق ایران بر این باورند که باید برای استفاده از ظرفیت واردات به روش تهلنجی روی مواد اولیه موردنیاز در صنعت نساجی یا لوازم خانگی تمرکز کرد.
سیدشجاعالدین امامیرئوف، دبیر انجمن صنایع نساجی ایران با اشاره به شرایط دشوار صنعت در سال گذشته و جاری به صمت گفت: امسال را میتوان یکی از سختترین سالها برای مجموعه صنایع کشور، بهویژه صنعت نساجی دانست.
نشست کارگروه تخصصی بافندگی انجمن صنایع نساجی ایران با حضور پرشور اعضای این کارگروه در روز سهشنبه دوم دی ماه برگزار شد.
شجاعالدین امامیرئوف، دبیر انجمن صنایع نساجی به تجارتنیوز گفت: برای تخصیص ارز، خود دولت فرآیندی را ایجاد کرده که تمام فشار آن بر دوش تولیدکنندگان صنعت نساجی افتاده است. واردکننده باید ثبتسفارش کند، دولت بررسی کند، بعد مجوز بدهد و تازه پس از آن وارد صف طولانی تخصیص و تأمین ارز بانک مرکزی میشود. وقتی این صفها چند ماه طول میکشد، خود همین تأخیرها پیام روشنی به بازار میدهد؛ اینکه دولت احتمالاً با کمبود منابع ارزی مواجه است.
رشد واردات رسمی و غیررسمی پارچه و پوشاک در کنار فرسودگی گسترده ماشینآلات، صنعت نساجی را با کاهش تولید و رقابت نابرابر روبهرو کرده و ضرورت نوسازی تجهیزات و تقویت سیاستهای حمایتی دولت را بیش از گذشته برجسته ساخته است.
کاهش سهم ایران از بازارهای بینالمللی فصل مشترک «صنعت نساجی» با دیگر صنایع کشور است. این بخش از تولید کشور به دلیل زیرساختهای ناکافی و فرسوده سالها دچار عقبماندگی ساختاری شد، اگر چه در سالهای اخیر با حرکت آن به سمت خصوصیتر شدن سرمایهگذاریها، روند نوسازی صنعتی آن نسبت به سالهای گذشته بهتر شد، اما همچنان با چالشهای ساختاری چون تحریم، دسترسی به بازارهای جدید، تقویت برند ملی، کاهش هزینههای تولید و... مواجه است.