دبیر انجمن صنایع نساجی با انتقاد از واردات پارچه و پوشاک استوک گفت: در شرایطی که صنعت نساجی با افزایش هزینههای تولید، کمبود مواد اولیه و رکود بازار مواجه است، اعمال تعرفههای هدفمند بر واردات پارچه میتواند نقش موثری در حمایت از تولید و حفظ اشتغال ایفا کند.
دبیر انجمن صنایع نساجی با اشاره به آسیبهای ناشی از واردات ملوانی و کولبری پارچه، بر اصلاح قانون و تعیین سقف مشخص برای واردات از این مسیر تاکید کرد.
مهندس سیدشجاعالدین امامی رئوف- دبیر انجمن صنایع نساجی ایران- اعلام کرد: طبق آمار ده ماهه سال۱۴۰۴ حدود ۲۰۰ میلیون دلار پارچه از مسیر گمرکات رسمی و حدود ۶۳۰ میلیون دلار (تا تیر ماه ۱۴۰۵) از طریق رویه ملوانی و کولهبری وارد کشور شد و این ارقام نشان میدهد متأسفانه سیاستگذاری صحیح در راستای مدیریت واردات و حمایت از تولید داخل در عمل اتفاق نیفتاده؛ حتی در صورت احتساب آمار واردات پارچه از گمرکات و رویه ملوانی و کولهبری طی دو ماه پایانی سال گذشته، شاهد تغییر چندانی در حجم واردات پارچه نیستیم.
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران با اشاره به افزایش هزینه مواد اولیه، اختلال در زنجیره تأمین و کاهش توان رقابتی تولیدکنندگان، تأکید کرد که ادامه فعالیت واحدهای نساجی و پوشاک در شرایط کنونی نیازمند حمایت مؤثر دولت، تأمین نقدینگی، کنترل واردات غیرمنصفانه و اصلاح سیاستهای ارزی است تا فشارهای تحمیلشده به تولید جبران شود.
امامی رئوف گفت: در سال گذشته، بیش از ۳۰ درصد از بازار پوشاک و کالای خواب ما را محصولات قاچاق تشکیل میداد و امسال باید با این پدیده مبارزه جدیتری صورت گیرد تا این سهم کاهش یابد، زیرا با افزایش هزینههای تولید و مواد اولیه در کشور، محصول تولیدی داخلی توان رقابت با محصولات وارداتی، به خصوص کالاهای استوک خارجی، را نخواهد داشت.
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران، بر لزوم تخصیص ارز برای واردات مواد اولیه واحدهای نساجی تأکید کرد.
لغو ارز ترجیحی و پیچیدگیهای جدید نظام ارزی، قاچاق گسترده پوشاک و کاهش قدرت خرید، صنعت نساجی ایران را در میانه گذار دشوار با فشار نقدینگی و رقابت نابرابر داخلی قرار داده است.
دبیر انجمن نساجی از قاچاق سالانه حدود دو و نیم تا سه میلیارد دلار پوشاک به کشور خبر داد و گفت: متأسفانه در ششماهه نخست امسال نیز واردات نخ و پارچه از مبادی رسمی ادامه داشته و همچنان مناطق آزاد و ویژه اقتصادی به جای تمرکز بر صادرات، در مسیر واردات فعالتر بودهاند. این روند به صنعت داخلی آسیب وارد کرده است.
صنعت پوشاک و نساجی از زنجیره الیاف، ریسندگی، بافندگی و رنگرزی تا پوشاک به خاطر وجود قاچاق سه میلیارد دلاری در بازار با مشکلات عدیدهای دست و پنجه نرم میکنند آن هم در شرایطی که واردات در صنعت پوشاک ممنوع است.
با وجود ممنوعیت واردات پوشاک طی سالهای اخیر و اجرای تبصره ۴ ماده ۱۸ برای مقابله با کالای قاچاق، بازار ایران همچنان مملو از پوشاک خارجی بدون برچسب ساخت داخل است؛ بهگونهای که دبیر انجمن صنایع نساجی ایران حجم واقعی قاچاق پوشاک را تا دو برابر آمار رسمی، یعنی حدود سه میلیارد دلار در سال برآورد میکند بنابراین چنانچه این بازار چند میلیارد دلاری در اختیار تولیدکنندگان داخلی قرار گیرد، میتواند نه تنها پوشاک، بلکه زنجیره بالادستی نساجی از جمله نخ، پارچه و الیاف را نیز فعال کند.