نساجی ایران در پیچ خطر

دبیر انجمن صنایع نساجی ایران از چالش‌های جدی این صنعت به دلیل کمبود نقدینگی و فرسودگی ماشین‌آلات صحبت کرد و خواستار تخصیص ۱۰‌هزار‌میلیارد تومان تسهیلات ویژه برای نوسازی و بازسازی این صنعت شد.

معاون اول رئیس‌جمهور بر لزوم محدودیت واردات محصولات نساجی تاکید کرد؛ فرمول یکسان برای صنایع متفاوت

کاهش سهم ایران از بازارهای بین‌المللی فصل مشترک «صنعت نساجی» با دیگر صنایع کشور است. این بخش از تولید کشور به دلیل زیرساخت‌های ناکافی و فرسوده سال‌ها دچار عقب‌ماندگی ساختاری شد، اگر چه در سال‌های اخیر با حرکت آن به سمت خصوصی‌تر شدن سرمایه‌گذاری‌ها، روند نوسازی صنعتی آن نسبت به سال‌های گذشته بهتر شد، اما همچنان با چالش‌های ساختاری چون تحریم، دسترسی به بازارهای جدید، تقویت برند ملی، کاهش هزینه‌های تولید و... مواجه است.

قاچاق و تعرفه‌های ناکارآمد؛ زنگ خطر برای صنعت نساجی ایران

افزایش واردات پارچه و ورود کالاهای ارزان، تولیدکنندگان داخلی را با بحران جدی مواجه کرده است. تعرفه‌های ناکارآمد و شیوه‌های واردات غیررسمی، شرایط رقابت را برای کارخانه‌ها سخت‌تر کرده و ضرورت اصلاح سیاست‌های تعرفه‌ای برای حمایت از صنعت نساجی بیش از پیش احساس می‌شود.

جهان‌صنعت در گفت‌و‌گو با دبیر انجمن صنایع نساجی ایران چالش‌های صنعت نساجی را بررسی می‌کند: مرگ تدریجی تولید ملی

صنعت نساجی ایران در میانه یک نبرد نابرابر برای بقا ایستاده است؛ از یک‌سو زیر بار سنگین واردات بی‌رویه و قاچاق سازمان‌یافته کمر خم کرده و از سوی دیگر با فرسودگی ماشین‌آلات و فناوری کهنه خود دست‌و‌پنجه نرم می‌کند.

فرش ایرانی با دست خودمان زمین‌گیر شد؛ نه با تحریم

صنعت فرش و موکت ایران با ظرفیت بالا و کیفیت جهانی، امروز با بحران‌های ارزی، قطعی برق و محدودیت‌های صادراتی روبه‌روست؛ تولیدکنندگان می‌گویند هدف اصلی فعالان این صنعت دیگر سود نیست و فقط برای بقا می‌جنگند.